01-06-2008 - Mijn zegje
Iedereen wil wat betekenen en iedereen die dat ontkent is een leugenaar. We willen iets betekenen voor de wereld of, om wat kleiner te beginnen, voor de mensen om ons heen. Ik wil wat betekenen en om wat te betekenen voor de ander moet je delen van jezelf delen. De behoefte om te helpen helpt ook jezelf, want luisterend naar de ander kun je dat terug verwijzen naar jezelf. Door de ander te helpen voel je jezelf beter. Er bestaat niet zoiets als een daad die alleen gericht is op degene die je helpt. Zelfs als we anderen helpen, helpen we onszelf. Een raar fenomeen; we willen zo graag goed doen, onbaatzuchtig, maar op het eind valt alles weer om.
Ik schrijf dit om een boodschap door te geven, welke is nog de vraag maar hoe meer ik schrijf hoe meer er op het papier komt te staan en hoe meer jij leest. Dit is absoluut geen onbaatzuchtige daad. Ik geef een boodschap door, ik steek er vrije tijd en moeite in, ik verbruik er energie voor en ik krijg niet de gevolgen te zien ervan omdat iets geschrevens overal terecht kan komen. Aan de andere kant hou ik van schrijven, maar lukt het zo lastig. Ik maak een begin en een eind maar het middenstuk blijft blanco met enkele tussenvoegingen. In mijn gedachten is het verhaal al af, maar om het van gedachten naar papier over te zetten…dat is de kunst van verhalen schrijven.
Nu je toch aan het lezen bent kan ik net zo goed iets kwijt over de rest van mijn gedachtegang. Behalve dan dat er verschillende karakters van mijn verhalen, let op: deze zijn werkelijk allemaal blijven steken en nooit afgemaakt op papier, ronddwarrelen die af en toe weer een briljante vooruitgang in het verhaal maken, dwaalt er nog meer rond. Gedachten als het boodschappenlijstje dat ik nog moet maken, dingen die ik nog moet doen, dingen die ik nog wil doen (waar ik later nog op terug zal komen), maar ook dingen als het bestaan en natuurlijk het geloof. Ik ga niemand voor de kop stoten en dat wil ik ook niet. Ik geloof in alles en iedereen mag van mij geloven wat hij of zij wil zonder dat daar discussie over hoeft te komen. Hoe je overal in kan geloven? Simpel. Als mens zijn ben je van nature bang voor de dood ook al denk je daar niet zo over na. Je staat er misschien nooit bij stil maar eigenlijk heeft iedereen een soort van geruststelling nodig over het leven. Heeft iets wat ik nu doe invloed op wat er later gebeurt, is er wat na dit leven. Een ander leven misschien in een andere wereld. En hoe je dat vorm geeft moet je zelf bepalen, dat kunnen anderen niet voor je beslissen. Is er iets hogers? Vast wel en je moet daar zelf vorm aangeven hoe dat hogers eruit ziet. Waarschijnlijk is dat de bedoeling en als je helemaal nergens in gelooft is dat ook goed. Het lijkt me alleen een beetje saai om nergens in te geloven. Geloof is een deel van het menselijk bestaan, zonder ergens in te geloven kom je niet ver. Ja zie ik je gewoon denken, maar dat is iets heel anders. Ik kan best wel geloven dat ik de finish van de marathon haal maar dat betekend niet dat er iets hogers is. Aha is daarop mijn repliek, geloven is geloven en dat kan ook gewoon in de simpele dagelijkse dingen…al zie je mij niet dagelijks een marathon lopen, zeg maar gerust nooit. Dus de moraal is laat iedereen geloven wat men wil geloven en ga het niet pushen, want hoe meer je pusht hoe meer er wordt afgezet ertegen.
Dus ja ik geloof in alles, behalve in de hel. Een beetje tegenstrijdig zul je zeggen; eerst zeggen dat je overal in gelooft en dan weer beweren dat er toch dingen zijn waar je niet in gelooft. En daar heb je ook volkomen gelijk in alleen ik geloof dat iedereen wel iets goeds in zich heeft. Men zegt dat een kind puur is en we zijn allemaal kind geweest nietwaar. Dus hoe kan er zoiets bestaan waar al het kwade en slechte naartoe wordt gestuurd. Wacht eens even, ik krijg net een ingeving. Dus die deel ik maar gelijk met je. Wat als je dood bent en je ziel gaat naar “iets” toe waarbij ze al het slechte van je weg halen en ergens deponeren (het moet toch ergens naartoe) zoals de hel en het goede in elke ziel doorlaten gaan naar het volgende niveau. Dat is toch wel een mooie gedachte dat je goede kant bewaard blijft. Ik kan alleen even niet bedenken waar de echt slechte mensen terecht komen. Ik veronderstel dat hun pure kind uit hun wordt gehaald en dat die door mag.
Ik zou nog terug komen op de dingen die ik nog wil doen en dat zijn er behoorlijk wat. Ik ga ze niet opsommen maar er gewoon wat over vertellen. Het voelt nogal egoïstisch eigenlijk aan, ik vertel eigenlijk mijn persoonlijke gedachtegoed aan jou en jij krijgt de kans niet om dat te delen met mij. Dus hier is een idee, zodra je dit hebt weggelegd pak je pen, papier of computer en gaat ook aan de slag om zo je verhaal kwijt te kunnen. Je hoeft het niet op te sturen naar iemand maar alleen het idee al dat je je gedachten kwijt kan op papier. In elke mens schuilt diep van binnen een schrijver. Maar om weer even terug te komen, ik wil dus veel dingen nog doen. Ik ben nog jong maar het leven kan zo afgelopen zijn en ik zou het heel vervelend vinden om tegen mezelf te moeten zeggen: je hebt een leuk leven geleidt maar je had er meer uit kunnen halen. Carpe Diem, pluk de dag. Makkelijker gezegd dan gedaan en ik neem me dan ook telkens weer voor om nieuwe dingen te gaan doen en telkens is er wel een blokkade. Die blokkade maak ik natuurlijk gedeeltelijk zelf, maar ook weer gedeeltelijk niet. Ik zou gewoon moeten zeggen als ik opsta: dit is de dag, geen smoezen meer ik ga nu aan de slag met punt 1 op mijn lijst. Gewoon een lijst maken met punten en die dan aflopen, een tijdlimiet stellen en inplannen. Het is natuurlijk zo dat dingen met andere mensen doen leuker en gezelliger is en als anderen niet willen of kunnen gaat dat dan al weer een stuk lastiger. Maar doe avontuurlijk en ga in je eentje. Ik praat nu tegen jou terwijl ik het eigenlijk tegen mezelf zou moeten hebben, ik heb geen idee hoe jouw leven eruit ziet. Ben je avontuurlijk? Ik van binnen wel en van buiten ook wel. Ik hou ervan om te klimmen, survivallen, gewoon ergens naartoe lopen, spontaan dingen doen. Ik wil zoveel maar kan zo weinig. Ik zou het super vinden om te kunnen snowboarden maar ja dan moet ik dat wel eerst kunnen. Dus, heb ik besloten, ga ik naar zo’n centrum waar je dat kan leren. Ik heb zelfs al informatie gezocht maar om het in me eentje te doen is toch wel wat minder leuk. Het is veel gezellig om met een vriend of vriendin voor de honderdste keer om te vallen dan in je eentje. Maar niets gaat me meer tegenhouden, dit jaar ga ik aan de slag. Ik ga een aantal dingen doen die ik altijd al zou willen doen; ik ga dingen leren die ik wil leren en desnoods in mijn eentje.
Het praatje om het te doen is er in ieder geval wel, maar nu nog uitvoeren he. Ik geloof wel dat het komt, ik geloof zeker dat ik aan het einde van dit jaar kan zeggen dat ik het goed heb aangepakt. Dat ik punten van mijn lijstje kan afstrepen en nieuwe ervaringen heb opgedaan. Ik hoop dat jij ook aan het einde van het jaar trots op jezelf kan zijn. Dat als het opeens in afgelopen je niet hoofdschuddend terug kijkt. Pluk de dag en maak er het beste van. Wees niet bang en laat het leven zijn beloop gaan. En…laat je het nog weten hoe het met jou gaat? Wie ben jij nou werkelijk? Hoe steek jij in elkaar?
Gepost door: thinking0queen op 01-06-2008 om 13:23
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|